" ثالثا - وجدان يا ضمير باطن با روان ارتباط ناگسستنى دارد ، " رابعا - در گاتها درباره روز داروى چنشن آمده است : كه تنها پشتيبان و ياور روح در روز داورى همان كارهاى نيك و انديشه پاك و خدمت به همنوع است كه شخص در موقع حيات انجام داده است ، " خامسا - بهشت و دوزخ گاتها عبارت است از حالات ذهنى و غير مادى روح و يا وضع تفكر شخصى ، بهشت سراى نور و سرور و جايگاه اهورامزداست و دوزخ برعكس آن يك نوع بيمارى فكرى و ناراحتى روحى مىباشد . همين‌طور پل داورى ( چنيوت ) يك موضوع فلسفى مىباشد و پلى است بين دو نيروى مغز و قلب و همين جهان ، زيرا همين جهان است كه ما بايد وضع آينده خود را تشخيص داده و راه مناسب را اختيار كنيم . " در گاتها و ساير قسمت‌هاى اوستا راجع به " فرشوكرتى " يا پيشرفت مداوم روح و درك جاودانى آن سخن رفته ، و در هيچ جاى اوستا نشانه‌اى از رستاخيز ديده نشده ، آنچه در اوستا آمده اين است كه روح با وجود اينكه فناناپذير مىباشد ، معهذا ما دام كه در قفس تن زندانى است به مثابه مرده‌اى است كه پس از خارج شدن از جسم زندگى جديدى از سر مىگيرد و در حقيقت منظور از رستاخيز ، رستاخيز روح است بدين معنى پس از آنكه انسان فضايل اخلاقى و كمالات معنوى را در خود تقويت كرد و به درجه تكامل رسيد ، آن‌وقت روح او را بخشش " امرتات " يا جاودانى براى هميشه برخوردار خواهد گرديد . " تمام شد " . ذكر مطالب بالا براى روشن شدن موضوعات از نظر تاريخى بىكم‌وزياد در اين مختصر بيان گرديد ، كه تصورات آن دوران درباره روان آنچه در كتب مذهبى زرتشتيان آمده است ، دانسته شود ، چراكه طى تاريخ طب در ازمنه مختلفه و ادوار متفاوته قبل از